அசுரனைப் பார்க்க வேண்டும் என்கிறார்கள்: கவிஞர் தணிகை

அசுரனைப் பார்க்க வேண்டும் என்கிறார்கள்: கவிஞர் தணிகை



வெற்றி மாறனும் தனுஷும்  ஒரு நல்ல இணைதான். இவர்கள் ஏற்கன்வே ஆடுகளத்தில் அதை நிரூபித்திருக்கிறார்கள். இப்போது அசுரன். நான் தியேட்டரில் சென்று படம் பார்ப்பதில்லை. இணையத்திலும் பார்ப்பதை நிறுத்தி பல காலம் ஆகிவிட்டது.

காந்தி கர்நாடகாவில் தங்கி இருக்கும்போது வாருங்கள் ஜோக்பால்ஸ் நீர்வீழ்ச்சி அருகில் தான் பார்த்து வரலாம் என்ற போது அதை விட உயரத்திலிருந்து பெய்யும் மழையையே நான் பார்த்திருக்கிறேன் எனவே வரவில்லை என மறுத்தது போல பொழுது போக்கிற்கே நேரம் ஒதுக்க முடியாத காலத்தில் நானும் பிரவேசித்திருக்கிறேன் என்றே நினைக்கிறேன்.

90களில் டில்லிவரை சென்றுவிட்டு தாஜ் செல்லாமல் வந்தவன் நான்.
படம் நன்றாகவே இருக்கிறது எனப் பார்த்தவர்கள் சொல்லக் கேட்கிறேன். என்றாலும் இது போன்ற படங்கள் அந்த அந்த காலக் கட்டத்தில் வந்து ஓடிக் கொண்டுதான் இருக்கின்றன. ஆனால் சமுதாயத்தில் மட்டும் பெரும் மாற்றம் ஏதுமே படங்களைப் பார்ப்பதால் வந்ததாக இல்லை.

பொழுது போக்கு பொழுது போக்காகவே எடுத்துக் கொள்ளப்படுகின்றன. சில வேளைகளில் தேவையில்லாத பின் விளைவுகளை சமூகத்தின் பால் ஏற்படுத்தி விடுவதையும் கண்டு கொண்டிருக்கிறோம்.

காடு இருந்தா  பிடுங்கிக் கொள்வார்கள், பணம் இருந்தாலும் பிடுங்கிக் கொள்வார்கள், கல்வி இருந்தால் மட்டும் எவரும் பிடுங்க முடியாது போய்ப் படிங்க என்று சொல்லும் இந்த முத்தாய்ப்பான அறிவுரை இந்த படத்தின் ஹை லைட்

இது போலவேதான் தேவர் மகன், மகாநதி, நாயகன் போன்ற கமல் படங்களிலும் சொல்லப்பட்டன. அவரும் அரசியல் முத்திரைக் குத்தி ஒன்றும் செய்ய முடியாமல் இருக்கிறார். இந்தியன் இரண்டில் தீவிரமாக ஈடுபடுவதாகச் செய்திகள். ரஜினி அப்படியும் இப்படியும் எண்ணத் தடுமாற்றத்தில் அலைக்கழிப்புகளில் இருக்கிறார்

கல்வி கரையில கற்பவர் நாள் சில‌
மெல்ல நினைக்கின் பிணி பல
தெள்ளிதின் ஆராய்ந்து அமையவே
பாலுண் குருகின் தெரிந்து

என்ற பாடலில் கல்வியின் மேன்மை அழகாக இலக்கணப்பாங்காக சொல்லப்பட்டிருக்கும்
பிச்சை புகினும் கற்கை நன்றே என்பார் அவ்வையார்.
அன்ன சத்திரம் ஆயிரம் நாட்டல்
அதனினும் ஆங்கோர் ஏழைக்கோர் எழுத்தறிவித்தல் என்பார் பாரதி

கேடில் விழுச் செல்வம் கல்வி ஒருவற்கு
மாடல்ல மற்றை யவை
 என்பார் தமிழின் தலைமகன்.

அதை எல்லாம் படித்துத் தெரியாத உணராத அறியாத மாக்கள் இது போன்ற படத்தைப் பார்த்துதானா மாறி விடப் போகிறார்கள்...சாதி வேறுபாடுகளை வைத்து அவ்வப்போது படம் வந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது காதல், கருமாதிக்கு சுடுகாடு இடுகாட்டுக்கு வழி தராமை, அல்லது வேறு சுடுகாடு, தண்ணீர் எடுக்க நீர் நிலைகளை பயன்படுத்த விடாமை இப்படி இப்போது வந்த மகாமுனி கூட இப்படித்தான் இருந்தது.

பூரணத்திலிருந்து பூரணத்தை எடுத்து விட்டாலும் பூரணம் பூரணமாகவே இருக்கும் என்கிறது கல்வி பற்றிய தத்துவம்
அதாவது ஆசிரியரிடமிருந்து எல்லாவற்றையும் நிறைவாக எடுத்து மாணவர்க்கு அளித்த போதும் ஆசிரியரிடமும் மாணவரிடமும் குறையாது அப்படியே இருக்கும் கல்வி மட்டுமே...செல்வத்திற்கு அந்த குணம் இல்லை எடுக்க எடுக்க கொடுக்க கொடுக்க குறைந்து இல்லாமல் போய்விடும்.

எனவே மாறன் தனுஷ் கூட்டணிக்கு வாழ்த்துகள்.

எனக்கும் கூட எப்படி ஒரு ஆரிய சமுதாயத்திற்கு முன்பே மொழியறிவு நாகரீகத்தில் வாழ்வியலில் முன்னேறியிருந்த தமிழ் சமுதாயம் கல்வி அறிவு அற்றதாக ஆக்கப்பட்டு மறுபடியும் இரண்டு தலைமுறைகளாக கல்விக்கு மாற ஆரம்பித்திருக்கிறது என்பது பற்றிய ஆய்வு செய்ய வேண்டிய அவசியங்கள் உண்டு என்பது

மேலும் இப்போது இது நம்ம ஆளு படத்தில் பாக்கியராஜ் ஒரு இணைப்பை பாலமாக்கிவிட்டு குமரி முத்து கால் மேல் கால் தூக்கிப் போட்டு க்ரூப் போட்டோவில் அமரும்போது சொல்வாரே அது போல சமவாய்ப்புகள் வேண்டும்தான் சமமாக இருக்க வேண்டும்தான் ஆனால் அதற்காக மேல் இருப்பார் என்ற எண்ணத்துடன் மற்றவர்கள் எல்லாருமே இவர்களுக்கு பகைதான் கீழ் தான் என்ற எண்ணத்தில் செயலையும் சொல்லையும் வீசி நிலையைக் காட்டிக் கொள்வாரைப் பார்க்கும்போது சற்று அசூயை எழுவதை சொல்லாமல் இருக்க முடியவில்லை.  இவர்களுக்கும் சரியான கல்வி என்பது வேண்டும்தான். அரசும், வாக்கு வங்கிகளும், சாதிய ஒதுக்கீட்டு முறைகளும் இவர்களைப் பகடைக் காய்களாக மாற்றிக் கொண்டு இவர்கள் பொது இடங்களிலும், அரசு அலுவலகங்களிலும் ஒரு சிலர் அடிக்கும் லூட்டிகளுக்கு அளவே இல்லாமல் போவதையும் காண முடிகிறது. how can we change this?

மறுபடியும் பூக்கும் வரை
கவிஞர் தணிகை.

உயிர்க்கு மதிப்பில்லாத நாட்டில் இன்னும் உயிர்ப்போடு இருக்கும் நான்: கவிஞர் தணிகை.

உயிர்க்கு மதிப்பில்லாத நாட்டில் இன்னும் உயிர்ப்போடு இருக்கும் நான்: கவிஞர் தணிகை.

அன்றும் வழக்கம் போல நடைப்பயிற்சிக்கு சென்றிருந்தேன். லேசான மழை. நல்ல இருள். புதிதாக போடப்பட்ட சாலையின் பாலப் பகுதியின் ஒரு ஓரம் சென்று சிறு நீர் கழித்தபடி இருந்தேன். என்னருகே வெண்ணிறத்தில் ஒரு சிறு குட்டி நாய் வந்து அண்டியது.

அதன் பிறகு சுமார் ஒரு கி.மீ என்னைத் தொடர்ந்தது.  அது எவருடையாதாக இருக்கும் எவர் வேண்டுமானலும் எப்போது வேண்டுமானாலும் எங்கள் பயணத்தை தடுத்து அதை எடுத்துக் கொண்டு சென்று விடுவார்கள் என என்னை ஒவ்வொரு இரு சக்கர வாகனமும் கடந்து செல்கையில் எல்லாம் எதிர் பார்த்தேன் ஆனால் அப்படி ஏதுமே நடக்கவில்லை.

பிரபு கடையில் வழக்கம் போல் சிலர் அந்நேரத்திலும் கூடி இருந்தனர், என்ன சார் நாயுடன்...எனப் பார்த்து இது பெண் பொட்டை நாய் இல்லைன்னா இதை விட்டுவிடுவார்களா? கொண்டு போய் வளர்த்தினால் ஒரு காலத்தில் வீட்டு சுவற்றில் எல்லாம் ஆண் நாய்கள் எல்லாம் வந்து  சிறு நீர் கழிக்கும் என்றார் இராஜேந்திரன் பிரபு காவலர் மற்றும் இப்போது துணை ஆய்வாளர் தேர்வுக்கு கடுமையாக முயன்று கொண்டிருக்கும் பிரபுவின் தந்தை.

வால் சுருண்ட படி இருக்கிறது அதை கொஞ்சம் வெட்டி சாம்பல் போடுங்கள் ஆறி விடும் என்றார்கள். நாங்களும் முன்னால் குச்சி வைத்துக் கூட கட்டிப் பார்த்து விட்டோம் என அவர்கள் நாய் வளர்த்திய அனுபவத்தை பகிர்ந்து கொண்டனர்...நாய் வாலை நிமிர்த்த முடியுமா என்ற பழமொழியை இவர்கள் அறியார் போலும். நாய் பூனையாக இருந்தால் பெண் வேண்டாம், கோழி, ஆடு மாடாக இருந்தால் பெட்டைதான் வேண்டும். விவசாயிகளுக்கு எல்லாம் இப்படி வியாபார புத்தி வந்ததால் தான் உலகின் நிலை இப்படியோ. எப்படியோ இந்த ஆண்டு மழை பெய்து அனைவரையும் காப்பாற்றி விட்டது. நிலத்தடி நீரும் நன்றாக உயர்ந்து விட்டதாகவே பேசிக் கொள்கிறார்கள்...

 அதன் பின்னும் அந்த நாய்க் குட்டி புதர் வழியும் எனைத் தொடர்ந்து வந்தது மற்ற  பெரிய நாய்கள் ஏதாவது செய்து விடுமோ என்ற நிலை யாவற்றையும் தவிர்த்து  வீடு வந்தோம்.

வேலை இன்னும் அதிகமாகிக் கொண்டே இருக்கிறது என்றார் இல்லத்தரசி. என்றாலும் அது ஒரு கி.மீக்குக்கும் மேல் எனைத் தொடர்ந்த கதையைச் சொன்னேன்.

அன்பு எனப் பேர் வைக்கலாமா, சபிதாவின் நினைவாக வந்து விட்டதோ என்றெல்லாம் நினைத்தேன். மகனோ குல்பி எனப் பேர் வைக்கலாம் என்றார். ஏன் எனிலி பனி போன்ற ஒரே வெண்ணிறத்தில் இருக்கிறதாம்.

நாய் வளர்த்த ஆசைதான். ஆனால் அதன் கழிவுகளையெல்லாம் எடுக்க வேண்டுமே...இன்று  எங்கள் பூனை செல்ப் மேல் சுவரில் ஏறி எச்சமிட்டிருந்ததை எடுத்தேன். நாய்களுக்கும் பூனைகளுக்கும் பறவைகளுக்கும் இது போன்ற மழைக்காலம் அடை மழைக்காலம் அவ்வளவு ஏற்புடையதல்ல.

நல்ல வேளை இந்த நாய் நன்றாகவே இருக்கிறது இனி வரும் காலத்தில் எப்படி இருக்குமோ...

மறுபடியும் பூக்கும் வரை
கவிஞர் தணிகை.

திருச்சி தேசியக் கல்லூரியில் விடியல் நண்பர்கள் சந்திப்பில் காந்தியம் ஒரு வாழ்வியல் நெறி: கவிஞர் தணிகை.

 திருச்சி தேசியக் கல்லூரியில் விடியல் நண்பர்கள் சந்திப்பில் காந்தியம் ஒரு வாழ்வியல் நெறி: கவிஞர் தணிகை.



கடந்த 12.10.19 அன்று திருச்சி தேசியக் கல்லூரியில் விடியல் நண்பர்கள் சந்திப்பில் என்னை காந்தியம் ஒரு வாழ்வியல் நெறி என்ற தலைப்பில் பேச அழைத்திருந்தார்கள்.அன்றைய தினம் எனக்கு திருவள்ளுவர் விருது வழங்கப்பட்டது.

விடியல் குகன்  என்னும் எனதினிய நண்பர் முன்னின்று ஒருங்கிணைப்பு செய்து நடத்தி வரும் விடியல் நண்பர்கள் குழுவில்  சமுதாயத்தில் மேல் நிலையில் உள்ள நீதிபதிகள், வழக்கறிஞர்கள் கல்லூரி பிரமுகர்கள், உருமு தனலட்சுமி கல்லூரியின் முதல்வர், தேசியக் கல்லூரியின் உடற்பயிற்சி இயக்குனர் மற்றும் பல மாவட்டங்களில் இருந்தும் பிரதிநிதித்துவம் செய்த 60  பொறுக்குத் தரமான மனிதர் அடங்கிய சபை அது. அறிவார்ந்த சபையும் கூட.

எனக்கு நல்லதொரு ஊக்குவிப்புத் தொகையுடன் மரியாதை செய்யப்பட்டது. பிறகென்ன கரும்பு தின்ன யானைக்கு கூலியா கொடுக்க வேண்டும். அது ஒரு நல்லதொரு அரிய உரையாக அமைந்தது. எவ்வளவு நேரம் பேசினேன் என குறிப்பு எடுத்து வைக்கவில்லை எனினும் எந்தவித நேரத் தடையும் தடங்கலும் இன்றி பேச அனுமதிக்கப்பட்டேன். ஆனால் இது போன்ற தலைப்பில் சில மணி அல்லது ஒரு மணி பேசுவதெல்லாம் சரியில்லை ஒரு பத்து நாளாவது ஒர் மணி நேரம்  பயிற்சி வகுப்பாக எடுத்தால் மட்டுமே சற்று இதன் தலைப்பு சார்ந்த கருப்பொருளை விளக்கி வைக்க முடியும். என்றாலும் அவர்கள் எல்லாம் பாராட்டும் வண்ணம் இந்த சிறிய காலத்திலேயே மிகவும் தெளிவாக அற்புதமாக பேசியதை அனைவரும் உள் வாங்கிக் கொண்டனர். ஒரு கவிதை படித்த பெண் பேசுவதற்காகவே பிறந்திருக்கிறீர்கள் என்ற வார்த்தையை ஒரு பாராட்டாக வழங்கினார் இதை விட சுருக்கமாக அந்த உரை வீச்சை எவரும் கணக்கிட்டு விட முடியாது

பேசிய அனைத்தையும் என்னால் பதிவிட முடியாது என்ற போதிலும் முடிந்த வரை பதிவிட வேண்டும் என்றே எண்ணுகிறேன். ஏன் எனில் அந்தக் காலத்தை பிடித்து வைக்க முயல்தல் ஒன்றும் தவறில்லையே... என்றாலும் எவரும் மிக நீண்ட பதிவு என்ற நோக்கத்தில் படிக்காமல் விட்டு விட்டால் அது அவர்களைப் பொறுத்தே அமையும். எனவே சற்று சுருக்கமாகவே எழுத விழைகிறேன்.

எர்த் ப்ரொவைட்ஸ் எனப்ஃ டு சேட்டிஸ்பை எவரி மேன்ஸ் நீட்ஸ், பட் நாட் எவரி மேன்ஸ் க்ரீட்....ஆங்கிலத்தில்.Earth provides enough to satisfy every man's needs, but not every man's greed.If you want to change the world change yourself.

டாக்டர் மு.வ சொல்வார் தனது நாவல் ஒன்றில்: உலகெங்கும் ஒரு ஓட்டப்பந்தயம் நடைபெறுகிறது இதில் முன் வருவார்க்கு முதல் பரிசை கொடுக்கிறது இந்த முடிவை மாற்றி கடைசியாக வருவாரிலிருந்து பரிசு கொடுப்பதை மாற்றி அமைக்க வேண்டும் என்பார்

தற்போது கூட வாட்ஸ் ஆப் குழுவில் மாற்றுத் திறனாளிக் குழந்தை ஒன்று ஓட்டப்பந்தயத்தில் கடைசியாக கைக்கட்டை ஊன்று கோலுடன் ஓட முயற்சித்து வருகிறது விழுகிறது வெற்றிக் கோட்டை எட்ட அருகில் சென்ற அத்தனை குழந்தைகளும் திரும்பி ஓடி வந்து அந்தக் குழந்தையை எடுத்து அதனுடன் சென்று அனைவரும் முதல் பரிசை பெறுகின்றனர்.

ஏன் ஒரு சூரியா படத்தில் கூட இப்படி சிலருக்கு பரிசு வழங்குவதை ஆட்சேபித்து வெளியே வந்து அனைவர்க்கு பரிசு கொடுக்க வேண்டும் அதுவே சரி என்பதாக இருக்கும்.

ஏன் விடியல் சந்திப்பில் கூட கலந்து கொள்ள வரும் அனைவரையுமே மன நிறைவையும் திருப்தியும் அடைய வைத்தே அனுப்புகிறார்கள் என்று முன்னுரையாகக் குறிப்பிட்டு விட்டு தலைப்பில் புகுந்தேன்.

நெறி என்றால்: ஒழுங்கு, கற்பு, முறை, நீதி இப்படி தமிழ் சொல்கிறது.
ஆறு கரையில் அடங்கி நடந்திடில் காடு வளம் பெறலாம்....வாகனத்தை இயக்கும்போது இருக்க வேண்டிய கட்டுப்பாடு, இப்படி சொல்லி விட்டு நெறிப்படுத்த வேண்டியவர் எல்லாம் யார் என்றால் : பெற்றோர், ஆசிரியர், நாடு, தலைமை, நட்பு போன்றவரே நெறிப்படுத்த முடியும்.

நகுதல் பொருட்டன்று....அக நக நட்பது....நட்பில்...

இப்போது சி.சி.டி.வி என்பது எதற்கு ...நேர்மையின் மதிப்பு எவ்வளவு... பைபிளில் மனித ஆயுள் 900 ஆண்டுகள் என்பதை நேர்மையின்மையை பார்த்த இறை 120 ஆக குறைத்தது என்றும் காந்தியும் 120 ஆண்டுகள் வாழ்வேன் என்று கூறியதையும் குறிப்பிட்டேன். காந்தியம் என்பது காந்தி என்ற தனி மனித வாழ்வு மட்டுமல்ல அது ஒரு உலகளாவிய தவம் என்பதை எடுத்துக் கூறினேன்.

உடல் என்னுடையது, உடல் உண்மையிலேயே உன்னுடையதுதானா? உடை , உணவு, கல்வி, புத்தகம்,பை, பணம் சொத்து இவற்றின் பால் பித்து...இவற்றின் ஆரம் அதிகரித்து அதிகரித்து சுயநலம் என்ற ஒரே சிறு விசை முதலாளித்துவம் என்ற பெரு விசையை ஏற்படுத்தி விட  அதில் புவியடக்கம். பாதிக்கும் மேலான உயிர்களுக்கும் உணவு குடிநீரும் கூட இல்லை . கிரெட்டா தன்பெர்க் 16 வயது சிறுமி உலகத் தலைவர்களை எல்லாம் எள்ளி நகையாடி இருக்கிறாள்.

ஸ்டீபன் வில்லியம் ஹாக்கிங் சொல்லி இருக்கிறார்: பூமி முடிந்து விட்டது. விரைவில் வேறு கிரகத்தில் குடியேறுங்கள் என்கிறார் மனித குலத்தை. ஆதலால் சந்திரன், செவ்வாய், எட்ட முடியாக் கோKகள்,(totally saturn's moon until now is discoverd is 82 it is the highest number of moon having planet in our solar family) சனியின் 20 வது நிலா எல்லாம் சேர்ந்து 82 நிலாக்கள் எல்லாம் கண்டுபிடிப்புகளாக...காந்தியின் வார்த்தையை இங்கு நினைவில் கொள்ளலாம் அது மனிதரின் தேவைக்கேற்ப பூமியில் யாவும் கிடைக்கிறது பேராசைக்கேற்ப எல்லாம் கிடைக்குமா?

முதல் ஆதி தத்துவம்...முதலாளி தத்துவம் முதல் ஆதித் துவம் துவம், துவி: என்றால் இரண்டு: முதலாளித்துவம்...தொழிலாளித்துவம்...உழைப்பே மூலதனம். மூளைக்கும் அறிவுக்கும் ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் என்றால் ஆற்றலுக்கு காந்திதான்

19 ஆம் நூற்றாண்டு தந்தது: மார்க்ஸையும் கம்யூனிசத்தையும் 20 ஆம் நூற்றாண்டு தந்தது: காந்தியம்.
நெறி: தீயின் நெறி: எரித்தல், நிலத்தின் நெறி: பொறுத்தல், நீரின் நெறி: உயிர்ப்பித்தல் காற்றின் நெறி: உணர்த்தல் காந்திய நெறி என்பது: கடையனையும் கடைத்தேற்றல், அர்ப்பணித்தல், தியாகத்தால் சாதித்தல், சகித்துக் கொள்ளல்.

இன்னா செய்தாரை ஒறுத்தல்:; நெல்சன் மாண்டேலாவின் சிறை வாழ்க்கையில் அடித்து துன்புறுத்தி குடிக்க நீர் கேட்ட போது தன் முகத்தின் மேல் சிறு நீர்கழித்த  ஜெயில் வார்டனுக்கு அவர்  தென் ஆப்பிரிக்காவின் தலைவராக மக்கள் அங்கீகாரத்துடன் அரசாட்சியில் இருந்தபோது பாதுகாப்பு படை வீரர்களுடன் சென்று உணவருந்தும் இடத்தில் தனியாக இருந்த அவரையும் அழைத்து உணவருந்தச் செய்து அதற்குண்டான பணத்தைக் கொடுத்து அவரது கை நடுக்கம் தாம் ஏதாவது செய்து விடுவோமா என்ற பயமே என தன்னுடன் வந்தார்க்கு விளக்கி கூறியது...

காந்தி ஸ்மேட்ஸ் சம்பவத்தில் காந்தியை மலம் கழிக்கும்போது பூட்ஸ் காலால் உதைத்த  ஜெயில் வார்டனுக்கு செருப்பு தைக்கும் தொழிலை சிறையில் கற்று முதல் பூட்ஸை அவருக்கு பரிசளித்தது அதை அவர் இங்கிலாந்து சென்றும் போடாமல் பிரார்த்தன அறையில் வைத்து வணங்கியது போன்றவை சொல்லப்பட்டது

ஒபாமா நோபெல் வாங்கிய உடன் யாரை சந்திக்க அவா என்ற கேள்விக்கு நாலைந்து முறை நோபெலுக்கு பெயர் பரிந்துரைக்கப்பட்ட போதும் கிடைக்காத காந்தி பேர் சொல்லி அவருடன்  பேசிக் கொண்டே காலைச் சிற்றுண்டி அருந்த ஆசைப்பட்டது..

ஒரு பெருங்கடலை ஒரு மாபெரும் சமுத்திரத்தை 60000 பக்கங்களில் சொல்ல முயன்றதை சிறிய கால அளவில் சொல்ல முனைவது...

கலாம் சீடர்களாகிய நாங்கள் சொல்லும் வழக்கமான : பூங்கா, வெட்டுக்கிளி, மான்,தேனீ அத்துடன் மனிதரிடம் இருக்கும் பகவத் கீதையில் சொல்லப்பட்ட சத்வ, ரஜோ, தமோ...

பொய்யாமை பொய்யாமை ஆற்றின்... சொல்லி காந்தி ஹரிச்சந்திரா, இராமாயணம், வைதிகத் தாய், புலால் உணவு, மது, புகை மாது தொடமாட்டேன் என இலண்டன் பாரிஸ்டர் படிக்கச் சென்ற போதே பகவத் கீதை, தாய் சொல்லைத் தட்டாதே என வாழ்ந்தது அந்தக் காலத்தில் கடல் கடந்து போவதின் விளைவு, கோவிலுக்குச் செல்ல தடை ..

காந்தியின் தூண்டு உணர்வாளர்கள் பலர்: டால்ஸ்டாய், ரஸ்கின், கோகலே, தாகூர், அதில் தில்லையாடி வள்ளியம்மாள் வயது: 16. போராட்டத்தில் தென் ஆப்பிரிக்காவில் சிறை சென்று உயிர் இழந்தது, முத்துலட்சுமி ரெட்டி மருத்துவர் இருவருமே தமிழர்கள். வைகைக் கரையில் குளிக்கும்போது மேலாடையை இழக்க காரணமாக பெண்கள் ஆற்றங்கரையில் இருந்தது... தமிழ் கற்க ஆசிரியர் நியமித்துக் கற்றது, இரு கைகளாலும் எழுதக் கற்றது, விவசாயப் பண்ணை, ஆஸ்ரமங்கள், யங்க் இண்டியா, இண்டியன் ஒப்பீனியன், -ஹரிஜன் பத்திரிகை நடத்தியது, சமையல், பஜனை, பிரார்த்தனைக் கூட்டங்கள், துப்புரவுப் பணி, போராட்டங்கள், சத்தியாக்கிரகம், சிறைத்தவம், உண்ணாநோன்பு அஹிம்சையும் வாழ்வு என வாழ்ந்தது, விமானப் பயணம் செய்யாதது, ஜோக் பால்ஸ் நீர்வீழ்ச்சியை விட விண்ணிலிருந்து வரும் மழையையே பார்த்திருக்கிறேன் என வாழ்வில் ஓய்வையும் மகிழ்வுக்கான பொழுதுகளையும் புறக்கணித்தது

வின்ஸ்டன் சர்ச்சில் போன்ற அறிவாளிகள் இருக்கும் காலத்தில் வாழ்ந்து உலகெலாம் பிரதமர் என்றால் அது காந்தி எனப் பேர் பெற்றது அவரது தூண்டு உணர்வுடன் அடியேனாகிய நானும் கூட பாலமலையில் ஒர் கிராமத்தில் பள்ளியருகே அரசால் கட்டி மக்களால் பாழடிக்கப்பட்டிருந்த 8 கழிவறைகளை துப்புரவு செய்யும்போது அவர் எப்படி காந்திய மாநாடு நடந்த இடத்தில் அவர் அப்போது எவர் என்றே தெரியாத போது அருகிருந்த வீடுகளில் முறம் துடைப்பம் கொண்டு மலம் வாரி அப்புறப்படுத்தியது நினைவிலாட கைகள் வைத்தே மலத்தொட்டியை சுத்தம் செய்தது...

திருப்பூர் குமரன், லால்பகதூர், காமராஜ், வினோபா பவே, ஜெபி, கிருபாளினி, மொரார்ஜி, பகத், சுபாஷ், அம்பேத்கர், மோதிலால், ஜவஹர்லால், வல்லபாய் படேல் பாரதி, சிதம்பரம், சிவா, மித வாதம், தீவிர வாதம்....

13 வது வயதில் 14 வயது கஸ்தூரிபாவை மணந்தது, 2 முறை தாசி வீடு சென்றது, மூத்த மகன் ஹரிலால் குடிகாரராக ஏன் இருந்தது என்ற விளக்கம்... உண்ணா நோன்பு மருத்துவம் , நீர் சிகிச்சை, மண் சிகிச்சை, கூனே மெத்தெட் 8 முறை கொலை செய்ய முயற்சியில் 7 முறை தப்பியது, 8 வது முறை சுடப்பட்டு இறந்தது தென் ஆப்பிரிக்காவிலேயே கொலை முயற்சியில் பற்கள் எல்லாம் உடைக்கப்பட்டு சாலையில் இருந்தோர் வந்து காத்தது...பண்ணை விவசாய முறைகள், கூட்டுறவு விவசாய முறைகள், கிராமியப் பொருளாதாரம், அடிப்படையிலான வாழ்க்கை முறைகள்...ராமராஜ்ஜியக் கனவுகள்..சத்தியாக்கிரகம், ஒத்துழையாம, வெள்ளையனே வெளியேறு, செய் அல்லது செத்து மடி சட்டமறுப்பு இயக்கம், சௌரி சௌரா கட்டுக்கு அடங்கா கூட்டம், தண்டி, வேதாரண்யம் நீதிமன்றட்தில் நீதிபதிகளே எழுந்து நிற்பது அவர் செல்லும்போது...

மதுவே எல்லா பாவங்களுக்கும் அடிப்படை என்ற சத்யமான காந்தி சிரவணன், ஹரிச்சந்திரா, விஸ்வாமித்திரர், இராமயாணம், போன்ற கதைகளிலிருந்து உருவான ஒரு சத்திய வரலாறு சாத்தியமான வரலாறாக இந்தியாவில்.

3 குரங்கு பொம்மை...ஆயிரம் வழி அழிவுக்கு, ஒரே வழிதான் ஆக்கத்துக்கு. அது காந்திய நெறிக்குத் திரும்புவதும் கிராமிய வாழ்வின் உன்னத வாழ்வின் முறைக்கு மாறுவதும்தான்...அதை நமது மக்களும், அரசுகளும் செய்ய நாம் என்ன செய்யப்போகிறோம்?

தோன்றின் புகழொடு.... தோன்றுக...

மறுபடியும் பூக்கும் வரை
கவிஞர் தணிகை.

இளம்பிள்ளை பெண்கள் மேல்நிலைப்பள்ளியில் கலாம் பிறந்த நாளில்: கவிஞர் தணிகை.

இளம்பிள்ளை பெண்கள் மேல்நிலைப்பள்ளியில் கலாம் பிறந்த நாளில்: கவிஞர் தணிகை.



எழுத நேரமில்லா பொழுதுகளாக ஓடிக் கொண்டிருக்கும் என் வாழ்வில் இன்று இயற்கை மழையால் வீடடங்கி நடைப் பயிற்சி விட்டு நல்ல வேளை மின்சாரமும் ஒத்துழைக்க இன்று உங்களுக்காக காலத்தின் சில பதிவுகள்.

எனது கல்லூரியின் ஒரு பேராசிரியர் கலாம் பிறந்த நாளுக்கு பள்ளிக்கு சென்று பேஸ்ட் பிரஸ் கொடுத்து அவர்களுக்கு பல் பரிசோதனையும் செய்யலாம் எனக் கேட்டுக் கொண்டார். எது எப்படி போனாலும் முயற்சியை கைவிடாத எனது வாழ்க்கை வரத்தில் இதெல்லாம் தானாக வந்து கூடிக் கொள்கிறது.

இரண்டு பள்ளிகளை சில காரணம் பற்றி நிராகரித்து விட்டு 3 வதாக இந்தப் பள்ளியை அதாவது இளம்பிள்ளையில் இருக்கும் அரசினர் பெண்கள் மேல் நிலைப்பள்ளியை தேர்ந்தெடுத்தோம். தொடர்பில் இணைந்த உடற்கல்வி ஆசிரியர் மகப்பேறு மருத்துவ விடுப்பில் இருந்த போதும் உதவி தலைமை ஆசிரியரை தொடர்பேற்படுத்தித் தந்தார். அவரும் தொடர்ந்து தலைமை ஆசிரியரை தொடர்பு கொண்டு நிகழ்ச்சியை நேரம் குறித்து ஏற்பாடு செய்து தந்தார்.

இதெல்லாம் நடந்தது அக்டோபர் 14 சுமார் சற்றேறக் குறைய இரவு 7 மணி. இதற்கு எங்களது கல்லூரி பேராசிரியரும் இணங்கி சம்மதித்து தம்மால் ஆன ஒத்துழைப்பாய் அவர் சேலம் மாவட்ட இந்திய பல் மருத்துவ சங்கத்தின் தலைமைப் பொறுப்பிலும் இருந்த்தால் சுமார் 2000 பேஸ்ட் பிறஸ்களை எடுத்து வந்து தனது காரில் போட்டுக் கொண்டு வந்து சேர்ந்தார். அத்துடன்  எங்களது பயிற்சி மருத்துவர்கள் 20 பேரும், மற்றொரு பேராசிரியரும் உடன் வந்திருந்தார்.

அனைவர்க்கும் பேஸ்ட் பிரஸ்கள் அதாவது அந்தப் பள்ளியின் மொத்த மாணவர்களின் எண்ணிக்கை 1900. அவர்கள் அனைவர்க்கும் கால்கேட் கம்பெனியின் சார்பாக, இந்திய பல் மருத்துவ சங்கத்தின் சார்பாக கொண்டு வந்திருந்த பேஸ்ட்(பற் பசை) மற்றும் பல் துலக்கி(பிரஸ்)  வழங்கப்பட்டன

தலைமை ஆசிரியரும், உதவித் தலைமை ஆசிரியரும் வெளியில் வேலையாக சென்றிருந்தபோதும் அந்தப் பள்ளியின் ஆசிரியப் பெருமக்களுக்கு சரியான உரிய அறிவுறுத்தல் செய்திருந்தமையால் கமல் கலாம் படித்த பள்ளியின் வாசலில் மட்டும் இருந்து விட்டு வந்தது போல் அல்லாமல் உள் சென்று செயல் புரிய முடிந்தது.

பெரும்பாலன அனுபவங்கள் நல்லவை ஆனாலும் சில பள்ளிகளின் ஆசிரியர்கள் மாணவர்க்கு சென்று சேர வேண்டிய நல்ல செய்திகளை, நல்ல செயல்களை தடுத்தே விடுகிறார்கள். தலைமைப் பொறுப்பில் இருப்பார்க்கு இன்னும் சமூக நோக்கம் அதிகம் தேவைப்படுகிறது. அதல்லாமல் வாழ்க்கையை புரட்ட வருவாரின் செயல்கள் நிறைய எண்ணிக்கையில் உள்ளார்க்கு சென்று சேர வேண்டிய அத்துணை நல்ல செயல்களையும் தடுத்து மறைபொருளாக்கி வெளியில் தெரியாமல் விடுபட வைத்து விடுகிறது. இயற்கை அவர்களுக்கு நல்ல புத்தியை புகட்டட்டும்.

அப்படி எல்லாம் இல்லாமல் இந்த ஆசிரியர்கள்...நல்ல துணை செய்தனர். மேலும் இந்த பள்ளிக்கு எங்கள் கல்லூரியின் சமூக பல் மேம்பாட்டுத் துறை ஏற்கெனவே 3 ஆண்டுகளுக்கு முன் சென்று பல் மருத்துவ பரிசோதனை முகாம் ஒன்றை நடத்தியது ஆனால் அதிலிருந்த எத்தனை பேர்  கல்லூரி வந்து பயன் பெற்றார்கள் என்பதுதான் எமக்கும் தெரியாத தகவல்களாக இருந்தது. எனவே இனி அதை முறைப்படுத்த நாங்களும் பெரு முயற்சி எடுத்து வருகிறோம்.

நான் மெதுவாக இந்தக் கல்லூரியின் பொது உறவு அலுவலராக பணி செய்து வருகிறேன் என்றும் அடுத்த அடியாக குடியரசுத் தலைவராக இருந்தபோதே கலாமுடன் எனக்கிருந்த  தொடர்பும் அவர் எனக்கு எழுதிய கடிதமும் எனது நூல்களை அவர் கைகளில் தவழச் செய்ததும், எனது சிறு வயது மகனை அவரைப் பார்க்க அழைத்து சென்றிருந்துமான நினைவுகளை என்னுள் புதுப்பித்தபடியே அவர்களிடம் சுருக்கமாக நான் ஒரு கலாமின் தூதுவன் என்பதை தெரிவித்து கலாமுக்காகவும், உங்களுக்காகவும் சில செய்திகளைப் பதிவு செய்ய உங்களிடம் வந்திருக்கிறேன் எனச் சொல்லவும் சிறு பிள்ளைகளிடமிருந்து ஏக கர ஒலி. நிஜமாகவா நிஜமாகவா என வியப்பின் குரல்கள். கலாமை பள்ளிச் சிறுவர்கள் நேசிப்பதை அளவிட முடியாது.

சித்தர்களும் யோகிகளும்
சிந்தனையில் ஞானியரும்
புத்தரும் யேசுவும்
உத்தமராம் காந்தியும் கலாமும்
எத்தனையோ உண்மைகளை
எழுதி எழுதி வைச்சாங்க
எல்லாந்தான் படிச்சீங்க
என்ன பண்ணிக் கிழிச்சீங்க
 என்ற கேள்வியுடன்  ஆரம்பித்த எனது உரையில் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு தனிப்பட்ட வாழ்வும் புகழும் காத்திருக்கிறது இரட்டையாய்ப் பிறந்தாலும் அவர்களின் கை ரேகையும், விழிப்பாவையும், பற்களும் எல்லாம் வேறு வேறானவை போலவே அவரவர்க்கும் ஒரு தனி வழி இருக்கிறது அவரவர்க்கு கை வரும் ஒரு கலையை கற்றுத் தேர்ந்து 10,000 மணி நேரம் உழைத்தால் உலகு உமைப் புகழ்வது நிச்சையம் என உறுதி கூறினேன்.

3 குறள்களை வாழ்வில் கடைப்பிடிக்கச் சொல்லி:
தோன்றின் புகழொடு தோன்றுக....
பொய்யாமை பொய்யாமை ஆற்றின்...
இன்னா செய்தாரை ஒறுத்தல்..
போன்ற குறள்களை  மட்டும் உயிர் மூச்சாய் நேசியுங்கள் வெறும் பேச்சாய் விட்டு விடாதீர்கள் என்று அதற்கான சில எடுத்துக்காட்டு உவமைகளையும் கோர்த்துக் கொடுத்தேன். கர ஒலி விண்ணைப் பிளந்தது...

அதில் காந்தியும் நெல்சன் மாண்டேலாவும் இருந்தார்கள் இடையே எங்கள் கல்லூரி அவர்களுக்கு செய்ய விரும்பும் பல், வாய் , ஈறு குறித்த மருத்துவ உதவிகளையும் அதில் 10 துறையும் , அந்தக் கல்லூரியை இந்திய சிறுவர் பல் மருத்துவத் துறையின் தலைவரும், இந்திய பல் மருத்துவ சங்கத்தின் துணைத்தலவராக இருக்கும் கல்லூரி முதல்வர் பேராசிரியர் மருத்துவர் ஜான் பேபி ஜான் திறம் பட வழி நடத்தி வருவதையும் குறிப்பிட்டேன்.

திருச்சி தேசியக் கல்லூரியில் நான் உரையாற்றிய மணிக்கணக்கான உரையாக அது இல்லாமல் இருந்த போதும் அதே கருப்பொருளில் சிற்றுரையாக இருந்த போதும் சிறிது நேரமே உரையாற்றியபோதும்  மிக நிறைவான திருப்தியாக இருந்தது.




சிறுமிகள் என்னை சூழ்ந்து கொண்டார்கள். கலாமின் கடித நகலையும் காண்பித்தேன், நான் கொண்டு சென்றிருந்த சில புத்தகங்களையும் மனமுவந்து கலாமின் பிறந்த நாள் பரிசாக அந்தச்  சிறுமிகளுக்கு  பரிசளித்தேன்.
இந்த அக்டோபர் 15 கலாமின் 88 வது பிறந்த நாள் ஒரு மறக்க முடியா நாளாக இணைய இயற்கை பேருதவி புரிந்தது. அதற்கு என்றும் நன்றி சொல்லக் கடமைப்பட்டிருக்கிறேன்.

மறுபடியும் பூக்கும் வரை
கவிஞர் தணிகை.

என் நட்பின் நனி சிறந்தவர்கள் :7.சசிபெருமாளை செதுக்கிய சிற்பி கொ.வேலாயுதம் எம்.எஸ்.சி: கவிஞர் தணிகை.

 என் நட்பின் நனி சிறந்தவர்கள் :7.சசிபெருமாளை செதுக்கிய சிற்பி கொ.வேலாயுதம் எம்.எஸ்.சி: கவிஞர் தணிகை.



காந்தியவாதி என்று ஊடகம் எல்லாம் கொண்டாடியதே செல்பேசி டவர் மேல் ஏறி மதுவிலக்கு வேண்டும் என உயிர் பிரிந்ததே அந்த சசிபெருமாளை உருவாக்கியதில் பெரும்பணி இந்த சிற்பி என பின்னாளில் தன்னை அழைத்துக் கொண்ட நேரு யுவக்கேந்திரத்தின் சேலம் ஒருங்கிணைப்பாளராகவும் அதன் பின் இந்தியாவின் மண்டல ஒருங்கிணைப்பாளராகவும் பணி புரிந்து ஓய்வு பெற்ற கே.வேலாயுதம் அவர்களுக்கு. எனக்கும் அவருக்கும் 12 13 வயதுக்கு இடைவெளியிருக்கும் மிஸ்டர் வேலாயுதம் என்ற எனது சகோதர நண்பர்க்கு.

நான் நேரு யுவக் கேந்திராவில் என்னை தேசிய சேவைத் தொண்டராக இணைத்துக் கொண்ட  போது அவர் அங்கே ஒருங்கிணைப்பாளர் சேலம் மாவட்டத்துக்கு. அது 1983 என நினைவு.அப்போதெல்லாம் என்னை எவருமே வேலைக்குப் போகாதிருந்ததால் மதிக்கவே மாட்டார்கள். ஆனால் இந்த மனிதர் என்னை அங்கீகரித்ததில் முதல் மனிதராக இருந்தார். எனவேதான் எனது முதல் நூலான மறுபடியும் பூக்கும் நூலுக்கு முதல் அங்கீகாரம் என்ற அவரது முன்னுரையை  வாங்கிப் போட்டு வெளியிட்டேன் அது தவிர அவர் தவிர எனது புத்தகங்களுக்கு அணிந்துரை வேறு எவரிடமும் எப்போதும் வாங்கிப் போட்டதில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

அவர் துணைவியார் திருமதி. மருத்துவர் வள்ளி வேலாயுதம் எம்.டி (மகப்பேறு மருத்துவர்) எனது தாய்க்கும்  எனது துணைவிக்கும் மருத்துவ சேவை செய்ததை எனது பரம்பரை நினைவு கூறும்.

அவர்கள் குடும்பத்தில் எனது நண்பர் தவிர அனைவரும் அதாவது இரண்டு மகன்கள் இரண்டு மருமகள்கள் மற்றும் எனது சகோதரியான  வள்ளி வேலாயுதம்  அவர்களையும் சேர்த்து 5 மருத்துவர்கள். அவரது குடும்பம் ஒரு சிசுருதர் குடும்பம் என அவரது மூத்த மகன் விமல் திருமணத்தின் போது வாழ்த்தைக் கோர்த்திருந்தது இன்றும் என் நினைவுடன்.

சசி பெருமாள் ஒரு தீவிரவாதியாய் இலஞ்சம் கேட்டார் என்பதற்காக ஒரு அரசுப் பணியில் இருந்த மருத்துவர் ஒருவரை காலணியால் தாக்கி விட்டார் என்பதற்காக அந்த தருணத்தில் எங்கள் குடும்பத்தினர் அடைந்தது ஒரு தர்ம சங்கடமான நிலை. அதை எப்படியோ தாண்டி வந்து விட்டது. அப்போது சசி பெருமாள் ஒரு நெசவுத் தொழிலாளி. ஆனால் கிடைக்கும் வருவாய்க்குள் குடும்பம் நடத்தும் ஒரு எளியவர், சசிக்குமார் என்னும் நண்பருடன் தோழமை காட்டி அவர் பேரை தன்னுடன் சேர்த்து பெருமாளை சசிபெருமாள் ஆக்கிக் கொண்டவர். அவரை நவ இந்திய நிர்மாணிகள் இயக்கம் என்ற இயக்கத்துக்கு தலைவர் ஆக்கி நாட்டுக்குரிய பணிகளை கையில் எடுத்து வந்தோம்.

நான் சேர்ந்த புதிதில் எனது ஆளுமை, பேச்சுத் திறன் ஆனவை எல்லாம் அனைவர்க்கும் பிடித்துப் போக சசி பெருமாள் வீட்டருகே அதாவது இளம்பிள்ளையில் உள்ள மேட்டுக்காட்டில் முதல் முதலில் ஒரு கூட்டம் போட்டோம் அது முதல் சசி எனது இரசிகர் அது முதல் அந்த இயக்கத்தில் நிறைய தோழமை சேர்ந்த பயணம். அது காந்திய வழியில் ஊருக்குப் பத்துப் பேர் இயக்கம் என்றான போதும், தமிழக இலட்சியக் குடும்பங்கள் என்றான போதும்... ஆக 1983 முதல் இன்று வரை அந்த நட்பு வட்டம் பிரிந்து போகவில்லை. அ. தமிழரசு, ராஜாகிருஷ்ணன், ராமலிங்கம், செம்முனி அதன் பின் வந்த மணி, ஷேக்ஸ்பியர், அருணாச்சலம், கண்ணன் காசாம்பாள், ஜமுனா ராணி, பீபி ஜான், ராஜா  இப்படியே தலைவர்களும் தொண்டர்களும் வந்து கொண்டே போய்க் கொண்டே இருக்க... நானும் எனது சகோதர நண்பர் கொ.வேலாயுதமும் அப்படியே இயக்கம் இருந்தாலும் இல்லாமல் இருந்தாலும் எங்கள் நட்பு இன்னும் தொடர்ந்தபடியே இருப்பது  இயல்பாக இருக்கிறது.

நிறைய இடங்களில் முரண்பட்டு சண்டையிட்டு வார்த்தையாடி வந்திருக்கிறேன் என்றாலும் அது இயக்கம் இது குடும்பம் என நாங்கள் இருக்கிறோம். வேலாயுதம் எவரையும் புண்படுத்தும் நடைமுறையே தெரியாதவர். எனவே அனைவரையும் நம்புவார் பெரும்பாலும் ஏமாறுவார். நான் எவர் தவறு செய்த போதும் அப்படியே அப்போதே அதைச் சுட்டிக் காட்டி வெளுத்து வாங்கி விடுவேன்.

நானும் அவரும் முதல் சந்திப்பு என ஏற்பட்டதே ஒரு போட்டி வழியாகத்தான். அது குடும்பநலத்துறையின் போட்டியை நேரு யுவக்கேந்திரா இடத்தில் நடத்தினார்கள். நானும் ஒரு போட்டியாளன். பேச்சுப்போட்டி. ஏற்கெனவே முடிவு செய்தது போல் இரண்டு பெண்ணுக்கு கொடுத்தார்கள். எனக்கு கொடுக்க வேண்டிய பரிசு கொடுக்கப்படவில்லை உடனே அங்கே தகராறு. ராஜா அப்போது யாரெனவே தெரியாது அவர் என் பக்கம் சேர்ந்து கொண்டு ஏக களேபரம். ராஜா என்னுடைய பேச்சை இடது சாரியாக இருக்கிறது என்றே இவருக்கு மறுக்கப்பட்டது நியாயமில்லை என்று வேலாயுதத்திடமும் சொன்னார்.

அன்று அந்தப் பேச்சுப் போட்டியில் எனக்கு பரிசு கிடைக்கவில்லை ஆனால் அதை எல்லாம் விடப் பெரிய பரிசாக வேலாயுதம் என்ற நண்பர் கிடைத்தார் இது வரை அதாவது 1983களில் ஆரம்பித்த இந்த நட்பு 36 ஆண்டுக்கும் மேலாக நீடிக்கும் நட்பு  பரிசுக்கான விதையின் பரிசை அன்றே இயற்கை  எனக்காகக் கொடுத்திருந்தது அப்போதெல்லாம் எனது மூடக் கண்ணுக்கு புலப்படவே இல்லை.

எத்தனை முகாம்களில் நானும் அவருடம் ஒரே இடத்தில் உண்டு , உறங்கி ஒரு நல்ல தலைமைக்கேற்ற தளபதியாகி  அதை எல்லாம் சொல்ல முடியாது போங்க....ஒரே இரவுக்குள் போக வேண்டிய நிர்பந்தம் வந்தால் அப்படியே சென்று மறு நாள் காலைக்குள் திரும்பி விடும் முகாம் பாதிக்காத அவரின் நேர்மையக் கண்டு நான் வியந்து பார்த்திருக்கிறேன்.

ஒரு புத்தாண்டின்போது முகாமில் இருந்தபோது சரியாக 12.01 மணி நள்ளிரவில் அனைவரும் சேர்ந்திருக்கும்போது ஆர்வமிகுதியுடன் அன்றைய இளஞரான தணிகை எழிலன் ஹேப்பி நியூ இயர் எனக் கத்தியபோது கூட தலைமை என்ற முறையில் அவர் என்னை கடிந்து கொள்ளாதது எனக்கு இன்றும் கூட நினைவில் இருக்கிறது.

தளபதியாக இருந்தவன் நிறைய தருணங்களில் தலைமையேற்று நிறைய கூட்டங்களை நடத்தவும் நேரு யுவக் கேந்திராவின் நேர்முகத்தேர்வை நடத்திடவும் சம வாய்ப்புகள் ஏற்படச் செய்தவர்.

மிக்க பொறுமைசாலி அவருக்கு அவரது நண்பர் என்ற போர்வையில் துரோகம் செய்வாரைக்கூட மன்னிக்கும் குணம் கொண்டவர் நான் வெகுண்டு எழும்போதெல்லாம் ஏன் தம்பி, இறைவன் மேல் எல்லாம் உங்களுக்கு நம்பிக்கை இல்லையா என்று கேட்பார்.

அடுத்த ஒரு அண்ணா பாரம்பரியம் உண்டாகி இந்த நாட்டை திராவிட பாரம்பரியத்திடம் இருந்து கூட மீட்டு தியாக பாரம்பரியத்துடன் சிறந்த ஆட்சியைத் தர முடியும் என நிரூபிக்கும் என எதிர்பார்த்தோம். ஆனால் அது நடக்கவில்லை. காரணம் எங்களிடம் கவர்ச்சி , பொருளாதாரம், ஒருவர்க்கு ஒரு பாதிப்பு ஏற்படும்போது அனைவரும் இணைந்து அவர்க்கு தக்க துணையாகி உறுதுணையாகாமை, ஊடகத்தின் பார்வைக்கு விளம்பரமாகாமை, துணிச்சலுடன் அனைவரும் சிறைக்கு சென்று போராட முனையாமை அதாவது சட்டமீறல் நடத்தி இயக்கத்தை வலுப்படுத்த முடியாமை போன்றவதாம்.

மற்றபடி அவரவர் கைகளில் இருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சம்பணம் போட்டு போட்டு இயக்கம் நடத்த அவரவர் வீடுகள் ஒத்துழையாமை, அனைவர்க்கும் வேறு வேறு பொறுப்புகள் இருந்தமை இப்படி நிறைய சொல்லலாம். ஆனால் அத்தனையையும் மீறி நிறைய செய்தோம்.

பணி முகாம்கள், நிறைய வீடுகள் கட்டிக் கொடுத்தது, உறிஞ்சிக் குழிகள் அமைத்துக் கொடுத்தது பாதைகள் அமைத்தது, பள்ளிக் கல்லூரிகளில்  இலட்சக்கணக்கில் மரங்கள் நட்டு பராமரித்து பெரியவை ஆக்கியது, மது,போதை, எதிரான போராட்டஙக்ள், ஹோகனக்கல் கூட்டுக் குடி நீர் திட்டத்திற்காக முதன் முதலாக போராடியது, முதன் முதலாக எங்கள் இயக்கத்தினரும் பெண்களுமே சிறை சென்றது, காவிரி நீர் பட்டினிப் போராட்டங்களாக சேலம் மாவட்ட்ட ஆட்சியர் வளாகம் முன் போராடியது அப்ப்போது வெளிப்பட்ட எனது பேச்சை சிறு கையேடாக்கி நதி நீர் இணைப்புக்கான முயற்சியாக்கி நாடெங்கும் விநியோகித்தது

வேலாயுதம் பாடினால் பெண்கள் எல்லாம் அழ ஆரம்பித்து விடுவார்கள் அப்படி பாடுவார். அவர் குரல் பாட ஏற்றது. ஆனால் பேசுவதற்கு எனது குரல் என்றானது. எரி தீபங்கள் என்ற தலைப்புடன் ஒரு சிறு பாடல் புத்தகம், சில  ஒலிப்பேழைகள் அப்போதே போட்ட நினைவுகள்... அதில் ஒன்று:

நெருப்பு ஊர்வலங்கள் நாங்கள் சூரிய தோரணங்கள்
ஆலையில் தொழிலாளர்கள் வயல் வெளியில் விவசாய மக்கள், கடல் அலையில் மீனவர்கள்  உழைத்து உயிர் வாழும் தோழர்கள்....என்ற பொருள்பட இருக்கும். இப்போது மட்டுமல்ல எப்போதும் அவை பொருந்தும்

கைகளை நீட்டி உறுதி மொழி எடுத்துக் கொள்வார்கள்.பாரதி பாடல்களை தூக்கிப் பிடிப்பார்கள்.  பாரத சமுதாயம் பாரத சமுதாயம் பாடல் அனைவர்க்கும் மனப்பாடமாக தெரியும் வண்ணம் அத்தனை முறை பாடியிருப்பார்கள்...

பீட்டர் அல்போன்ஸ், ஆடிட்டர் சுரேஷ்(மறைந்த), குட்டப்பட்டி நாராயணன்,  போன்ற  பிரபலங்கள் எல்லாம் அங்கே எனக்கு அறிமுகமானார்கள் க.ராசாராம், அவரது மூத்த சகோதரர் ஜெயசீலன், மற்றும் எனக்கு பேர் வாங்கிக் கொடுத்த முதல் முகாமுக்கு வந்த தெய்வத்திரு முத்து அருணகிரி ராஜ் எம்.டி அப்போது அவர் சேலம் மாவட்ட மருத்துவ அலுவலர். இப்படி நல்ல நல்ல நபர்கள்  உடன் நான் பணிபுரியக் காரணம் கோ.வேலாயுதம்.

மேலும் மாவட்ட ஆட்சியராக இருந்த எம்.எ.ப் பாருக்கியை காண இருவரும் போவோம், அரசியல் நெடி இல்லாத போது அவர் எங்களை நல்லபடியாக வரவேற்பார் அப்படி இருக்கும்போது அவர் அப்புறம் பார்க்கலாம் என திருப்பி விடுவார் ஆனால் அதைக்கூட நாங்கள் பொறுத்துக் கொள்ளமல் காத்திருந்து பார்த்து விட்டே திரும்பிய அனுபவம் எல்லாம் அப்போது நிகழ்ந்தது.

ஒருவரை அது எவ்வளவு பெரியவராக இருந்தபோதும் எவருக்காவது உதவித் தேவைப்பட்டால் அவரை அறிமுகப்படுத்துவதில் கொஞ்சம் கூடத் தயங்கவே மாட்டார். இருவரும் அனைவரையும் அனைத்தையும் அப்படியே நம்புவராக இருந்து நிறைய ஏமாந்த அனுபவமும் உண்டு.

நீண்ட நாட்கள் பேருந்தில் மட்டுமே பயணம். பெரிய பந்தா பேர்வழி எல்லாம் இல்லை. சின்னபையன் என்பவரை மதுவிலக்கு வேட்பாளராக சேலம் வடக்கு தொகுதியில் நிறுத்தி வெறும் எண்ணூற்று  பதினாறு வாக்குகள் மட்டுமே பெற்று தோற்றும் எங்கள் கொள்கையை கைவிடவில்லை. கையெழுத்து வேட்டையில் இறங்கி இலட்சக்கணக்கான கையொப்பங்கள் பெற்று அரசுக்கு அனுப்பி வைத்தோ. பயனில்லை அது வேறு.

சின்ன பையன், இல்லை சசிபெருமாள் இல்லை, பொறியாளர் மணி இல்லை. இப்படி எங்கள் தியாக திருவிளக்குகள் எல்லாம் இல்லை.

இப்போது வேலாயுதம் 70 வயதை மீறி நினைவுப் பிறழ்தல் அடிக்கடி நேர பேரன் பேத்திகளுடன் வாழ்ந்து வருகிறார் சென்னையில்.

அப்போது சோனியா காந்திக்கு கடிதம் எழுதினார். அவரும் இவருக்கு எழுதினார் என்றே நினைவும்
அச்சமில்லை, என்ற அச்சுப் பிரதி ஒன்றை நடத்தியதாக நினைவும். மேலும் மக்கள் கலைப்பண்பாட்டுக் கழகம், நடத்தி இன்குலாப் அறிமுகத்துடன் கவியரங்கம் நடத்தினோம். அதிலும் கவிதை அவருடன் செய்ய இவர் என்னைப் பணித்தார்.

அது ஒரு வசந்த காலம் தான்...கசந்த காலமாக அது எப்போதுமே இருக்காது...
அவருக்குள்ளும் எனக்குள்ளும் அவரும் நானும் இருந்த காலத்தை காலம் வெகுவாக விழுங்கி விட்டது நினைவிருப்பதும் இல்லாமல் போகாமல் இருக்க இப்போது பதிவு செய்திருக்கிறேன்.

மறுபடியும் பூக்கும் வரை
கவிஞர் தணிகை.

மேட்டூர் நகராட்சி நவீன எரிவாயு தகன மேடை: கவிஞர் தணிகை.

மேட்டூர் நகராட்சி நவீன எரிவாயு தகன மேடை: கவிஞர் தணிகை.



கடந்த சனிக்கிழமை அங்கு சென்று வந்தேன். வாகனம் மிகவும் மோசமான நிலையில் உள்ளது. அதை எங்கு நடுவழியில் நிறுத்தி விட்டு நாம் கொண்டு செல்லும் உடலை வேறு வாகனம் பேசி அழைத்து செல்ல வேண்டுமோ என்னும் நிலையில் வாகனம் இருந்தது. அதை கீர் மாற்றினார் பாருங்கள் அந்த ஓட்டுனர் எனக்கு அடி வயிற்றில் புளியைக் கரைத்தது

ஆனால் அந்த மனிதர் கவலைப்பட வேண்டும். கொண்டு சென்று சேர்த்து விடுவேன் என உறுதி அளித்தார். அது அவருக்கு வழக்கம் போலும்.

மேலும் அவரே வாகன ஓட்டுனர் அவரே நவீன எரிவாய் மேடையின் இயக்குனர் எல்லாம் அவரே

இரண்டு புகைப்படம், ரேஷன் கார்ட் அல்லது ஸ்மார்ட் கார்ட் ஒரு நகல், இறந்த மருத்துவமனையின் கடிதத்தில் ஒரு நகல் இப்போது ரூ. 4500க்கும் மேல் கட்டணம். அடுத்து அவர்கள் வாகனத்துக்கு 1500க்கும் மேல் வாங்குகிறார்கள். அதெல்லாம் கூட பரவாயில்லை

அந்தக் கட்டணம் தவிர நாம் கொண்டு சென்ற உடலை உள்ளே தள்ளுகையில் கற்பூரம் வைத்து உறவினரை பற்ற வைத்துவிட்டு, நூற்று ஒரு ரூபாய் காணிக்கை என்றும் அதை அடுத்து போட விருப்பம் உள்ளோர் எல்லாம் போடுங்கள் என அனைவரும் போட அதில் ஒர்  அள்ளு அள்ளிக் கொள்கிறார்.

மேலும் அதை அடுத்து ஓட்டுனருக்கு ஏதாவது கொடுங்கள் என அவரே வந்து நிற்கிறார் ஆனால் இதெல்லாம் அலுவலகத்தில் இருப்பவருக்குத் தெரியக்கூடாது என்றும் சொல்கிறார் என்னே ஒரு ஒளிவு மறைவு.

யாராவது ஒரு புண்ணியவான் அல்லது ஒரு நல்ல சேவை அமைப்பு ஒரு நல்ல வாகனத்தை ஸ்பான்சர் செய்ய வேண்டும் என எண்ணி இந்தப் பதிவை சமர்ப்பிக்கிறேன். ஏன் எனில் காரியம் நல்ல காரியம்தான். எந்த தவறும் இல்லை.

ஆனால் இந்த கீழ் மட்டப்பணியாளர்கள் எவ்வளவு காசு பணம் கொடுத்தாலும் அதற்கு மேலும் பிச்சை எடுப்பவராகவே இருக்கிறார்களே அதை யார்தான் மாற்ற முடியும்...

அரசு ஊழியர்களிலும் அந்தக் கடை நிலை ஊழியர்கள் அதை விடக் குறைவான  ஊதியம் பெறுவாரிடமும் கூட தீபாவளி இனாம்.. துப்புரவு பணி செய்யும்போது இனாம்  பொங்கல் இனாம் இப்படி ஊரெல்லாம் வாங்கிக் கொள்ளும் பழக்கத்தை எந்நாள் விடுவது

அவர்களுக்கு தட்டாமல் அரசுப் பணியும் மேல் நிலையில் படித்த இளைஞர்க்கு எல்லாம் கிட்டாத பணியுமாக இருப்பதெல்லாம் இதை எழுதி பகிர்ந்து கொள்ளத் தோன்றுகிறது.

என் நட்பின் நனி சிறந்தவர்கள்: 6. வேணு பார்த்திபன்: கவிஞர் தணிகை

 என் நட்பின் நனி சிறந்தவர்கள்: 6. வேணு பார்த்திபன்: கவிஞர் தணிகை



1987 அல்லது 1988 ஆகவும் இருக்கலாம் 30 ஆண்டுக்கும் மேலாகிவிட்டது அவன் மறைந்து.வே.பார்த்திபன் ஆங்கிலத்தில் எழுதும்போது வி.பார்த்திபன் . இவனது தந்தை பெயர் வேணுகிருஷ்ணன். இவன் ஒருவன் தான் எனது பால்ய நண்பன். இரண்டாம் வகுப்பு வரை பள்ளியின் கீழ்க்கட்டடத்தில் சேர்ந்து படித்தது இன்னும் நினைவில் இருக்கிறது அவர்கள் ஊர்  திருச்சி பக்கம். தந்தை மால்கோ கம்பெனியில் டைப்பிஸ்ட் பணி. எனவே அந்தக் குடும்பம் எங்களது ஊரில் குடி இருந்தது. அவனது தாய் இன்னும் இருக்கிற ஒரு உத்தம மனுஷி.

அதன் பின் அவர்களுக்கு மால்கோ குடியிருப்பில் வீடு ஒதுக்கப்பட்டு அவர்கள் மால்கோஅலுவலர் குடியிருப்புப் பகுதிக்கு மாறிப் போனார்கள். இடைவெளி. அதன் பின் நான் இதே ஊரில் 5 ஆம் வகுப்பு வரை படித்து 6 ஆம் வகுப்பு வைத்தீஸ்வரா பள்ளியில் சேர்ந்தேன் . அவனும் அங்கே ஏதோ ஒரு வகுப்பில் அதே பள்ளியில் இருந்திருக்கிறான் என்றாலும் பெரிய நினைவுக்குரிய பதிவுகள் எல்லாம் இல்லை.

பள்ளி இறுதி ஆண்டு அதாவது பதினோராம் வகுப்பு நான் மஞ்சள் அல்லது பச்சை நிற கபடி அணிக்கு தலைவன். பள்ளியில் வைத்த ஆரம்ப கட்ட போட்டிகளில் வென்று இறுதி ஆட்டம் மட்டுமே பாக்கி. அதை வைக்கவே மாட்டேன் என உடற்பயிற்சி ஆசிரியர்கள் என்ன காரணத்தாலோ அடம் பிடித்து வந்தனர். செல்வன் உடற்கல்வி ஆசிரியர் இன்னும் இளமை குன்றாமல் இருக்கிறார் அவர் அப்போது பி.ப்பி.எட்... அவர் எங்களுடைய நச்சரிப்பு தாங்காமல் ஒரு நாள் மதிய வகுப்பு முடியும் நேரம் மாலையில் கடைசி பீரியட் 3.45 மணி முதல் 4.30க்குள் இறுதி ஆட்ட கபடி போட்டியை நடத்துகிறேன் என ஒரு கட்டாந்தரையில் சிறு சிறு கற்கள் முட்டிக் கொண்டிருக்கும்  இடத்தில் கோடுகள் போட வைத்து இங்கே ஆடுங்கடா என்று சொல்லி விட்டார்.

யார் டாஸ் வின் பண்ணியது என நினைவில்லை. எங்கள் பக்கம் சைட். அவர்கள் பக்கம் ரைட் ...முதல் ரைடராக பார்த்திபன் வருகிறான் நன்றாக வளர்ந்திருக்கிறான். நான் சிறுவனாக அதிக வளர்ச்சியின்றி அப்போது வரை அகத்தியன் என்றே புனை பெயருடன் அழைக்கப்பட்டு அதை மாற்றவே எல்லா விளையாட்டுகளிலும் தோற்றாலும் ஜெயித்தாலும் பங்கு கொள்ள ஆரம்பித்து காலையில் பள்ளியின் பிரார்த்தனை நேரத்தில் வரிசையில் முதலாக நிற்பவன் படிப்படியாக பின்னேறி 3வதாகவோ 4வதாகவோ நிற்குமளவு வளர்ந்திருந்தேன். அது ஒரு பக்கம் போகட்டும்.

பார்த்திபன் ரைடு வந்தானா, நல்லா ஏற விட்டு ஒரே டைவ் கேட்ச். நான் தான். அவன் மூச்சை விட்டு விட்டான் எதிர்பாராத இந்த அதிர்ச்சி அவனை வீழ்த்தி விட்டது. அதிலிருந்து எப்படியோ விளையாடி அன்று போட்டியை வென்றுவிட்டோம். எனது வலது முழங்கையில் இன்னும் அந்த கட்டாந்தரைக் கற்கள் குத்தி கிழித்த காயத்தின் தழும்பு மறையாமல் பார்த்திபன் மறைந்தாலும் அவன் நினைவு போலவே பெரிதாகவே இருக்கிறது.

அது முதல் எங்கள் நட்பின் பயணம் ஆரம்பத்திருக்கும் போலும். அந்த ஆண்டு முடிந்தது. அவன் கல்லூரியில் சென்று புகுமுக வகுப்பு எழுதி தேறத் தவறி அதன் பின் அஞ்சல் வழிக் கல்வியில் இளங்கலை  வகுப்பு படித்து வந்தான்.

நான் எனது படிக்கப்போன இடத்தின் தாக்கத்தில்  ஏற்பட்ட போராட்டமான சூழலில் எல்லாம் அவன் தான் எனக்குப் பெரும் ஆறுதல். ஏன் எனில் அவர்கள் நேரடியாக வந்து பரீட்சை எழுதினால் போதும் என நிபந்தனை விதித்து விட்டார்கள். புத்திசாலியான குடும்பம் அல்லது புத்திசாலியாக நான் இருந்திருந்தால் அப்போதே தனி வகுப்பு ஏதாவது சேர்ந்து உருப்படியாக வழி பார்த்திருக்கலாம். இப்போது தோன்றுவது அப்போது தோன்றவில்லை ஒரே சோகம்...அவன் வீடு வரை வந்து நாங்கள் இருவரும் சேர்ந்து நடைப்பயிற்சிக்கு செல்வதும் அதன் பிறகு அவன் என்னை வந்து வீட்டில் விட்டு விட்டு அவன் வீட்டுக்கு செல்வதுமாக அந்தக் காலத்தை செலுத்தினோம்.

அவனைப்பற்றி நிறைய எழுத உண்டு. ஆனால் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக மட்டுமே  எழுத முடியும் ஏன் எனில் படிக்கும் உங்களுக்கு அது பாரமாக இருந்து விடக்கூடும் என்பதற்காக.

நான் சைவம் என்றால் அவனும் அதுமுதல் அசைவ உணவை எடுத்துக் கொள்ள மாட்டேன் எனக் கடைப்பிடிப்பான்.

இருவரும் இரண்டாம் ஆட்ட சினிமாவுக்கு நிறைய சென்றதில்லை ஆனாலும் நிறைய சினிமா சேர்ந்து பார்த்ததுண்டு. பல ஊர்களிலும்.

ஒரு முறை சைக்கிளில் சேலம் வரை சென்று வந்தோம்.அப்போதுதான் நான் சைக்கிள் ஓட்டக் கற்றுக் கொண்ட புதுப்பழக்கம்.  ஓமலூர் அருகே அவனது ரப்பர் செருப்பின் வார் அறுந்து போக அப்போது பள்ளி சென்று கொண்டிருந்த ஒரு பெண் ஒரு பின்னூக்கி என்னும் பின்னூசியை  அவனது செருப்பு வாரை இணைக்க கொடுத்ததும்

ஒசூருக்கு வேலைக்கு நேர்முகத் தேர்வுக்கு ஒரு சிறு நிறுவனத்துக்கு சென்றுவிட்டு அதுவும் கிடைக்காத நிலையில் இருவரும் நெய்வேலி ரமேஸ் என்னும் ஜுனியர் அப்போது அங்கே சைட் எஞ்சினியராக இருக்கிறான் என அவனைப் பார்க்க என சென்று அவன் இடத்தில் தங்கி விட்டு திரும்பினோம்.

கையில் மதிய உணவை எடுத்துக் கொண்டு எவ்வளவு ஒரெ நாளில் நடக்க முடியுமோ அவ்வளவு தூரம் நடக்க வேண்டும் என சின்ன திருப்பதி வரை சென்று அங்கே ஒரு தோட்டத்தில் நடுவில் இருந்த வீட்டில் உணவு அங்கே அமர்ந்து உண்ண முடியுமா எனக் கேட்க அவரகளோ வீட்டைத் திறந்து வைத்து தண்ணீர் முதல் கொடுத்து உபசரித்த நினவெல்லாம் புதையலாக அப்படியே கிடக்கிறது. இப்போது அப்படி எல்லாம் போய்க் கேட்டால் வீட்டுக்குள் எல்லாம் எவருமே விட மாட்டார்கள்

நான் ஒரிஸ்ஸாவில் பயிற்சியில் இருக்கும்போது எனக்கும் எங்கள் வீட்டுக்கும் கடித பாலம் போட்டு தேவையானபோது எனது பிரதிநிதியாக வீட்டுக்கு சென்று பார்த்துக் கொண்டவன்.

 அவர்கள் வீட்டு மாமரமும், வாழை இலைகளும் தேவையான போதும் காய்த்தபோதும் எனது வீட்டில் காய்த்ததாகவும் இருப்பதாகவும் வேறுபாடின்றி கொடுத்து வந்தான்.

தனக்கு கிடைக்க வேண்டிய மால்கோ வாரிசு பணியை தனது தம்பிக்கு விட்டு விட்டு, நான் எப்படியாவது பிழைத்துக் கொள்வேன் என உறுதியோடு இருந்தவன் என்னிடம் மட்டுமல்ல எல்லாரிடமும் மிக அன்பாக பழகியவன். எல்லா அநீதிகளையும் தட்டிக் கேட்பதில் என்னுடன் ஒத்துழைத்தவன். ஒரு முறை மால்கோ புத்தாண்டு விழாவில் எங்களுக்கும் கொடுக்கப்பட்டிருந்த கூப்பனுக்கு நியாயமாக கிடைக்க வேண்டிய உணவு மறுக்கப்பட்டு இல்லை என்றானபோது கொதித்து எழுந்தவன், அவனது குடும்பத்து நூலக சந்தாதாரர் உரிமையில் எனக்கு நூல்கள் எடுக்க அவர்கள் மால்கோ மனமகிழ் மன்ற நூலகத்தில் அனுமதி பெற்றுத் தந்தவன் இப்படி சொல்ல சொல்ல இன்னும் இன்னும்...

 அவன் எந்த பணியும் கிடைக்காமல் ஒரு நிறுவனத்துக்கு சேவையாக ஊழியம் பார்த்து வந்தான். ஊதியமின்றி. அது சரியாக வராதபோது ஒரு மதுபானக் கடையில் ஊழியம் பார்க்கச் சென்றான் அப்போது அதை நான் அனுமதிக்கவில்லை. அதை விட்டு விட்டான். இப்போதோ அப்படி இருப்பது அரசு வேலை.

நான் திட்ட அலுவலராக மலைவாழ் மக்களுக்கு சில திட்டங்கள் தீட்டி பணியாற்றி வந்தபோது அவர்கள் வீட்டில் அல்லது அவனோ அந்தப் பணிகளில் அவனுக்கு வேலை கிடைக்குமா எனக் கேட்டார்கள்...நானோ அது சரியாக வராது என ஏனோ அதைப்பற்றி நினைக்கவும் மனமின்றி இல்லை என ஒரெயடியாக மறுத்துவிட்டேன். ஒரு வேளை அப்படி கொடுத்திருந்தால் ஏதாவது நற்பயன் விளைந்து அவன் என்னுடன் இருந்து அந்தப் பணிகளில் நானும் தொடர்ந்து செய்து வந்திருக்க முடியுமோ என்னவோ காலத்தின் கணக்கை யார்தான் அறிவது?

அவன் தந்தை அனுமதி பெற்றுத் தர சில முறை வீட்டில் தாய் முதற்கொண்டு சிலரை அந்த அலுமினியத் தொழிற்சாலையின் எல்லாப் பகுதிகளையும் சுற்றிப் பார்த்தது முதல் காலப்போக்கில் அதன் தலமை மேலாளர்  நாகராஜராவ் வரை நான் பழக அடிப்படைக் காரணமாக அவன் நட்பே இருந்தது என்றால் அது மிகையாகாது. பீஹார் நில அதிர்வு நடைபெற்றபோது அந்த மால்கோ பகுதிகளில் மக்கள் வளமையுடன் இருப்பதால் அவர்களிடம் நேரு யுவக்கேந்திராவுடன் இணைந்து பணியாற்றி தொகை மற்றும் துணிகளையும் அனுப்பும்போது சுழற்சங்க தலைவராகவும் இருந்த அந்த மால்கோ தலமை மேலாளரை தனியாக சந்திக்கும் வாய்ப்புகளையும் அவருடன் எனக்கு மென்முகமான நட்பையும் பெற்றேன். ஆனால் நல்லவர்கள் இந்த பூம்யில் அதிக காலம் இருப்பதில்லை என்பதற்கேற்ப அவரும் கொஞ்ச காலத்தில் ஒரு குடும்பப் பிரச்சனை காரணமாக காலமானது...

அந்த அலுமினியம் தொழிற்சாலை சென்று பார்த்த நினைவும் அப்போது அவர்கள் மாதிரிக்காக கொடுத்த ஒரு அலுமினியக் கட்டியும் அப்படியே உள்ளது. அவன் இல்லை. அந்தக் கம்பெனி அலுமினிய பார்கள், அலுமினியக் கம்பிகள், தூள்கள், தகடுகள் எல்லாம் தயாரித்த கம்பெனியும் இப்போது இல்லை வெறும் மின்சாரம் தயாரிக்கும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டுள்ளது.

பாலமலைக்குச் சென்று பணிபுரியும்போதும் வலது கை மணிக்கட்டுக்கும் முழங்கைக்கும் நடுவில் ஒரு வெண் தழும்பு உருவாக ஆரம்பித்திருந்தது அது தொழு நோயின் அறிகுறியோ என பயம் கொள்ள ஆரம்பம். அவனோ அதெல்லாம் உனக்கெல்லாம் நமக்கெல்லாம் வராது என்றான். எனது சகோதரி ஒருவர் பார்த்து இது என்ன எனக் கேட்கும்போது அது ஒரு சிறிய கொள்ளு பயிரளவு இருந்தது அப்படியே சிறிது சிறிதாக பெரிதாக சிவந்த தழும்பாக ஆரம்பித்தது பாலமலையில் சுயசமையல் செய்யும்போது நெருப்பு ஏதாவது பட்டிருக்கும் என பதில் சொன்னது தப்பாக...அதற்கு மருத்துவம் ஒரு சாமியாரம்மா சொல்ல அந்த இலைகளை எனக்கு கிடைக்கச் செய்தது பார்த்திபன் அம்மாதான். அவர்கள் வீட்டுப் பக்கம் இருந்த ஆட்டுப்பட்ட்யில் ஆட்டுப்பால் வாங்கி இந்த இலைகளைப் பறித்து அரைத்து இரண்டையும் கலந்து உள்ளே குடித்து வெளியே பூசிக் குளித்தேன் மாமிச உணவும் புளியும் தவிர்த்து தனியே இருந்து அதைப் போக்கினேன். அதன் பின் தெரிந்தது அது ஒரு வண்டு கடியாகவும் இருக்கலாம் என...அதற்கான இலைகளை வண்டுகடிக்கான இலை எனச் சிலர் கேட்டதும் உண்டு. பெருமருந்துக் கொடி என்றும் சொன்னார்கள்..

மேட்டூர் கை கொடுக்காத நிலையில் திருப்பூர் வேலைக்குப் போய் நிலைக்கப் பார்த்தான். நல்ல பேரும் வாங்கினான். ஆனால் இரு சக்கர வாகனத்தில் வேகமாக பயணம் செய்கையில் மரணம் அருகு வந்து கொண்டிருப்பதாக அவனது தாயிடம் சொல்லியதாகவும் அவர்கள் சொன்னார்கள்.

1987 தான் நினைக்கிறேன் எனது திட்டப்பணிகளுக்காக ஒரு காமிரா வாங்க இளங்கோவன் மெக்கானிக்கல் தாரமங்களம் அப்போது சென்னை அம்பத்தூரில் பெஸ்ட் அன்ட் கிராம்ப்டனில் பெக்கான் வேர்ஸ் என்ற கம்பெனியில் பணி புரிந்து வர அவனைப் பார்த்துவிட்டு அவனுடன் சேர்ந்து மூர் மார்க்கெட் சென்று ஒரு மினோல்டா காமிரா வாங்கிக் கொண்டு ஒரு நாள் தங்கி வந்தேன்.

அப்படி காமிர வாங்கக் கிளம்பும்போது வீட்டிலிருந்து அப்போது எங்கள் வீட்டுக்கு கொளத்தூரில் இருந்து வந்திருந்த பாக்கியம் சித்தி, தாய், சகோதரி எல்லாமே எனை வழியனுப்ப வந்தார்கள்...100 மீட்டர் சென்றிருப்போம் வீட்டில் இருந்து...சில குட்டிகளை உடன் அழைத்துக் கொண்டு ஒரு தாய்ப்பூனை இடமிருந்து வலம் சென்றது (இதைப்ப் பற்றி எல்லாம் கண்ணதாசன் நன்றாக சொல்வார் தனது மனவாசம் வனவாசம் வாழ்வின் சரிதத்தில்)

மறுபடியும் வீடு வந்து சிறிது நீர் பருகிவிட்டு சிறிது நேரம் கழித்துப் பயணம் ஆரம்பித்தேன்.

பயணத்தை எண்ணியபடி நடத்தி எதற்காக சென்றோனோ அதை எல்லாம் செய்து முடித்து வந்து சேர்ந்தேன். பார்த்திபன் ஹோகனக்கல் நீர்வீழ்ச்சியில் தவறி விழுந்து இற்ந்தான் என்ற செய்தியை எனக்குச் சொல்ல பெரிதும் முயன்றிருக்க அது என்னை அடையாதபோதும் எனது தாயும் சகோதர் ஒருவரும் அவனது இறுதிச் சடங்கில் கலந்து கொண்டிருந்தனர். நான் வந்தவுடன் சென்றேன்.

திருப்பூரில் இருந்து நண்பர்களுடன் ஹோகனக்கல் நீர்வீழ்ச்சிக்கு சுற்றுலா சென்று குளிக்க வந்த சம்பவம் இவன் உயிரைக் குடித்துள்ளது அது அவன் தவறி விழுந்ததால் நடந்ததா, இல்லை தள்ளி விடப்பட்டதால் நடந்ததா தற்கொலையா இல்லை கொலையா என்பதெல்லாம் தெரியவே இல்லை. கதை முடிந்தது.

சில ஆண்டுகள் முடிந்தவரை தந்தைக்கு நினைவாஞ்சலி நவம்பரில் போடுவது போன்று இவனுக்கும் தினசரிகளில் கவிதை எழுதிய சில வரிகளுடன் போட்டேன். அதன் பின் நானும் விட்டு விட்டேன். அவர்கள் வீட்டில் அவனது போட்டோ திரை வைத்து மூடப்பட்டு தம்பி திருமணம் நடந்து குடும்பம் எல்லாம் ஆகி அவனது தந்தை மறைந்து தம்பியின் இரண்டு மகன்கள் எல்லாம் படித்து பணியில் சேர்ந்து மணப்பருவத்தில் தயாராகிவிட்டார்கள் அவனது தாய் முதுமையில் தங்கை சாந்தி குடும்பமும் தாய் மாமன் வீரபத்திரனையே மணந்து அவரும் பேரன் பேத்தி எடுத்துவிட்டார்.

அவனது போட்டோ ஒன்று ஒரு நாள் எனது வீட்டில் பூனை தட்டியதால் சாய்ந்து போக மறு நாளில் அவனது தந்தை இறந்த சேதியும் வந்து சேர்ந்தது.

அவனது இறந்த உடலை நான் பார்க்கவே இல்லை. ஆனால் அவனைப் போன்ற நண்பன் ஒருவனை நான் இனி பெறப்போவதே இல்லை.

மறுபடியும் பூக்கும் வரை
கவிஞர் தணிகை.