இந்தியன் 3.0:கவிஞர் தணிகை
இந்தியன் 3.0
சிவாஜி:2.0
விஸ்வரூபம் 3.0
மிகவும் நெருடலுக்கு உள்ளான ஒரு விடயம்.இந்தியச் சட்டம் 1988,2018 இலஞ்ச ஊழலுக்கு எதிர்ப்பை சொல்கிறது செக்சன் 7,8,9,10,13 போன்றவை அதை கடுமையாக கையாளச் சொல்கிறது.கொடுப்பார்க்கும் வாங்குவார்க்கும் 7 ஆண்டு வரை சிறைத் தண்டனை என்கிறது.
வாங்கினேன் பிடித்துச் சென்றார்கள்
கொடுத்தேன் விட்டு விட்டார்கள்...என்றார் ஒரு கவித்துவ நண்பர் சுருக்கமாக எளிமையாக.
ஆனால் நடைமுறையில் வாங்குவார்களை வைத்தே அரசியல் பின்னல்கள் நடக்கின்றன.
கொடுப்பார் பற்றி எங்குமே எந்தக் கேள்வியுமே எழுவதாகக் காணோம்.
அதற்கு ஆயிரம் காரணங்கள், சப்பைக்கட்டுகள், ஓட்டைகள் அடைபடுமளவு. வாய் கிழிய பேசுவதோடு காணொளிக்காட்சிகள் போடுவதோடு சரி. செயல்முறைகளில் நாடு செல்வதாகக் காணோம்.
நாடு நலம், வளம் பெற வேண்டுமெனில் போராடத்தான் வேண்டும்,அப்படி போராட வில்லையெனில் இந்த நாட்டுக்கு சுதந்திரம், விடுதலை போன்றவை வந்திரா. எல்லா வகையிலும் சமரசம் செய்து கொண்டு வாழ்வில் எல்லா வாய்ப்புகளையும் சந்தர்ப்பங்களையும் பயன்படுத்திக் கொண்டு வேறு வழியில்லை எனச் சொல்லிக் கொண்டே புகழ் பெற்றவர்கள் வலம் வருகிறார்கள். அவர்கள் மனசாட்சி அவர்களுக்கே சொல்லும் அவர்கள் யார் என்று.
நண்பர்கள், உறவுகள், சுற்றங்கள் யாவருக்கும் இந்த அளவுகோல் வைத்தால் அனைவரும் அந்தக் கோட்டுக்கும் கீழேதான் வந்து விடுகிறார்கள். நாங்கள் வாங்கியதில்லை. ஆனால் கொடுத்திருக்கிறோம் என்று நியாயப்படுத்திப் பேசுகிறார்கள்.
இந்தியன் படம் இரண்டாம் பாகம் தோற்றதற்கு இதுவும் ஒரு காரணம் அது அவரவர் குடும்பத்தில் உள்ளார் பற்றி பேசுவதாக அமைந்திருந்தது.கருப்பொருள் வலியதுதான். ஒப்பனை போன்றவை சரியில்லை மாபெரும் கலைஞர்களே கால ஓட்டத்தில் அதைச் சரியாகக் கையாளவில்லை என்பதெல்லாம் பிற .
கல்வியை விற்பது தாய்ப்பாலை விற்பதற்குச் சமம் என்றார் கர்ம வீரர் காமராசர். அடியேனுக்கும் சில வாய்ப்புகள் வந்தன எனது சகோதர நண்பர்கள் வழி தனியார் பள்ளிகள் நடத்தக் கோரி, விட்டு விட்டேன்.
அந்தளவு என்னிடம் நேர்மை இருப்பதால் மட்டுமே இதை எல்லாம் என்னால் பதிவிட முடிகிறது.
177 பள்ளிகள்....இலஞ்சம்....முன்னால் கல்வி மந்திரி அன்பில் பொய்யா மொழி மகேஷ்...எல்லாம் சரி...இலஞ்சம் பெற்றவர்கள் தண்டிக்கப் பட வேண்டும் மாற்றுக் கருத்துக்கு அவசியமில்லை. இந்த பள்ளி முதலாளிகள் எதற்காக கொடுத்தார்கள்? ஏன் கொடுத்தார்கள்...சமுதாயத்தின் குழந்தைகள் அனைவரும் நல்ல கல்வி பெற வேண்டும் என்ற நல்லெண்ணத்திற்காகவா? சம்பாதிக்க வேண்டும் பண முதலீடு கொள்ளையாக மாற வேண்டும் என்பதற்காகத் தானே...
இந்த 177 மற்றும் ஏனையோர் அனைவரும் தண்டனைக்குள்ளாக்கப் பட வேண்டியவர்கள்தாமே...இவர்கள் மட்டுமல்ல காலம் காலமாய் இப்படி எனக்கு உடனே ஆகவேண்டும், எனக்கு சுலபமாக ஆகவேண்டும், எனக்கு சார்பாய் முடியவேண்டும், எனக்கு வேலை வேண்டும், எனக்கு இது வேண்டும் அது வேண்டும் என அரசு சார்ந்த துறைகளை எல்லாம் அணுகி கொடுத்த அனைவரும் குற்றவாளிகளே, தண்டிக்கப்பட வேண்டியவர்களே.
நல்லவேளை மக்கள் குடியரசுத் தலைவர் டாக்டர்.அ.ப.ஜெ.அப்துல்கலாம் எனக்கு ஒரு தனிக்கடிதம் எழுதி என்னை ஆற்றுப் படுத்தினார், இல்லையெனில் எம் போன்றோர் எல்லாம் இது வரை உயிர் வாழ்வதென்பது கூட இந்த நாட்டில் முடியாமல் போயிருக்கும்.
சில காலம் முன்னே சமச்சீர் கல்வி என்று ஒரு முன்னால் முதல்வர் முயன்றார், உடனே எல்லாத் தனியார் பள்ளிகளும் கூட்டமைப்பு செய்து கொண்டு உச்ச நீதி மன்றம் சென்று வென்று தனியார் பள்ளிகளின் நாட்டாமையை நிலைப்படுத்திக் கொண்டனவே அதை எல்லாம் மறந்து விடக் கூடாது.
சிதம்பரம் கோவில் விதிகள் கூட அவ்வப்போது மாறி வருகின்றன இந்தப் பக்கம் சாய்வதா அந்தப் பக்கம் சாய்வதா என நீதிமன்ற வாயில்களில். அரசுப் பள்ளிகள், அரசுப் போக்குவரத்து ,உள்ளூர் பிள்ளைகளுக்கு முதலில் வேலை வாய்ப்பு இப்படி எல்லாம் அரசு செயல்பட வேண்டும். தனியார்மயம், தாராள மையம், உலகமயமாதல் எல்லாம் ஒன்றுடன் தொடர்புடையதுதானே...
நீதிபதிகள் எல்லாம் அவரவர் விருப்பப்படி கருத்து சொல்கிறார்கள் சட்டம் சொல்வதை எல்லாம் மீறி..
.குன்ஹா ஒன்று சொன்னால் அதே நீதி மன்றத்தில் அவரை அடுத்து வரும் நீதிபதி வேறொன்று சொல்கிறார்,
நீதிபதியாய் இருந்த சந்துரு ஒன்று சொன்னால் மற்றொருவர் வேறொன்று சொல்கிறார், சட்டம், நீதி என்பதெல்லாம் அனைவர்க்கும் சமம்தானே, பொதுதானே...பிறகு ஏன் இந்த இத்தனை ஏற்றத் தாழ்வுகள்...இருப்போர்க்க்கு ஒன்றும் இல்லார்க்கு வேறொன்றுமாக...
கேட்டால் சட்டப்படி சாட்சியப்படிதான் நடக்கும் நீதிமன்றங்கள் என்கின்றனர்.மக்களுக்கான சக்திகளுள் ஒன்றுதானே நீதிமன்றங்களும் அப்படி இல்லாமல் ஏன் அரசின் நிறுவனங்களாகவே அவை இயங்குகின்றன மக்களின் நிறுவனங்களாக இவை எல்லாம் மாறுவதெப்போது? மக்களுக்கு எது நன்மை தருமோ அதைத் தானே அவை அமல்படுத்த கட்டளை பிறப்பிக்க வேண்டும் அதை விடுத்து சார்புடையதாய் ஏன் அவை எல்லாம் இயங்க வேண்டும்?
ஜனநாயகம் என்பதன் அங்கம் தலையாய அங்கம் நீதிமன்றமே உண்மைதான், அதிலும் ஏமாறும்போது, தோல்வி ஏற்படும்போது கோவிலில் சென்று தம் புலம்பலை மேற்கொள்கிறான் மனிதன். வேறு வழி அவனுக்கு இல்லை. சிந்தனை செயல் யாவும் முடக்கப்பட்டு விடுகின்றன அங்கும் கட்டியவர் பலர், உள்ளிருந்து ஆட்சி செலுத்துபவர் சிலர். அங்கும் அவனுக்கு கிட்டுவது ஏமாற்றமே.
இது போன்று எல்லாத் தரப்புகளுமே குட்டிச் சுவராக இருப்பதால் இந்திய ஜனநாயக அமைப்பும் எல்லாருக்கும் நீதி செய்வதாக இல்லை.அரசு, ஆட்சி, அதிகாரம்,கட்சி, எல்லாம் பாழ்.இந்திய விடுதலைக்காக இன்னுயிர் ஈந்து, இரத்தம் சிந்தி, தியாம் செய்த அனைத்துயிர்க்கும் துரோகம்.
ஏற்கெனவே ஒரு முறை மின்வெட்டு ஏற்பட்டு இப்போது மீட்சி பெற்று இருப்பதால் இத்தோடு நிறுத்திக் கொள்கிறேன். மேலும் ஏதாவது நிர்பந்தம் ஏற்பட்டால் மற்றொரு நாளில் சந்திப்போம் அதுவரை சொல்வதெல்லாம் நன்மை தரவா என்பதை அசை போடுங்கள்...
ஈன்றாள் பசி காண்பான் ஆயினுஞ் செய்யற்க
சான்றோர் பழிக்கும் வினை
பொய்யாமை பொய்யாமையாற்றின் அறம்பிற
செய்யாமை செய்யாமை நன்று.
மறுபடியும் பூக்கும் வரை
கவிஞர் தணிகை
