மறுபடியும் ஒரு கறுப்புப் பக்கம்: கவிஞர் தணிகை
10 மாதப் பெண் குழந்தை, நல்லதொரு வாழ்வின் துணை, நல்ல பெற்றோர் தூரம் தொலையில், பணி நிமித்தம் மாநிலத்தின் தலைநகரில், கை நிறைய அல்ல அல்ல செல் நிறைய சம்பளம்,உதவி வேண்டிய நிலையில் சிறிது காலம் முன்னே விபத்துக்குள்ளான மூத்த சகோதரன்...ஏற்கெனவே வெளிநாட்டில் எல்லாம் பணி செய்த பெருமை
இப்படி இவற்றை அனைத்தையும் விட்டு விட்டு ஒரு இளைஞர் இரண்டு மூன்று பக்கங்களை எழுதி வைத்துவிட்டு தமது தோழர்களை எல்லாம் ஒரு முறை கடைசியாகப் பார்த்து விட்டு தமது இருப்பிடத்தில் தூக்கு மாட்டி தற்கொலை செய்து கொண்டதாக காலையில் ஒரு காது வழிச் செய்தி...
என்ன ஏது எப்படி எதற்கு என்பதெல்லாம் தெரியவில்லை, காவல் நிலைய வழக்குடன், மருத்துவமனை பிரேதப் பரிசோதனையுடன் 460 கி.மீ தொலைவிற்கு அந்த உடல் செல்ல வேண்டியதாகிறது. செத்தும் கொடுத்தாண்டி சீதக்காதி என்ற பழமொழி உண்டு,ஆனால் இறந்தும் இருப்பார்க்கு இப்படி எல்லாம் இந்த இளைஞர்கள் தொல்லை கொடுக்குமளவு என்ன துன்பம் இவர்களை எல்லாம் வாட்டுகிறது?
எல்லா தரப்புக்குமே இவர் போன்றோரால் எத்தனை துன்பம்? சொந்தக் குழந்தை இனி யாரை அப்பா என்றழைக்க முடியும்? அப்பா இல்லாக் குறையை அந்தக் குழந்தைக்கு கொடுக்க இவருக்கு என்ன உரிமை இருக்கிறது. அந்த இளம் பெண்ணுக்கு விதவை என்ற ஒரு வேண்டாத துக்கத்தை தர என்ன தார்மீகப் பொறுப்பு இருக்கிறது? என்ன ஒரு மன நிலை இது? காவல் துறைக்கு வேறு வேலைகளே இல்லையா? நாட்டையும், வீட்டையும் அவர்களும் காக்க வேண்டுமே...இப்படி எல்லாம் செய்வாரோடு அவர்கள் அவலப்பட வேண்டியதெல்லாம் இல்லாமல் போக வேண்டும் இந்த நாட்டில்...
நிறைய நேரங்களில், நிறைய இடங்களில் நாம் குறிப்பிட்டதுண்டு, பிரபஞ்சத்தில் இந்த நீலக்கிரகத்தில் தவிர உயிர்கள் இன்னும் வேறெங்கும் இருப்பதாக உறுதியாக கண்டறியப்படவில்லை...
இது போன்று மன நிலை குன்றும் போதெல்லாம் எங்களைப் போன்றோரை எவர் வேண்டுமானாலும் எப்போது வேண்டுமானாலும் தொடர்பு கொள்ளலாம் வாழ்வில் நிலைக்க...வாழ்வு நிலைக்க...
நமது உலகு எங்கே போய்க் கொண்டிருக்கிறது? நமக்கான உலகை நாம் செய்வோம் சலனப்படாதீர்கள் அன்பர்களே...வாழ்க வளர்க...வாருங்கள் பேசுவோம் குழப்பமான எண்ணங்கள் தெளிவடைய...
தெய்வா மக்கள் நல ஆலோசனை மையம்
தொடர்புக்கு: 8015584566
No comments:
Post a Comment